Leven na kanker = de kunst om te leven

Kanker krijgen doet veel met je. Het gooit je leven overhoop. Fysiek. Maar zeker ook mentaal. Het verandert je perspectief op het leven, op je toekomst. Het roept vragen op, levensvragen, waarop het antwoord zich niet zomaar aandient. Als coach en ervaringsdeskundige begeleid ik mensen die na de diagnose kanker weer het leven willen oppakken, terwijl alles een andere kleur heeft gekregen.

Levensvragen

‘De dood hoort bij het leven.’ Die kennen we allemaal. Maar eenmaal geconfronteerd met je éigen eindigheid verandert je perspectief radicaal. De (angst voor de) naderende dood roept veel vragen op die je niet bij iedereen kwijt kunt: ‘Wat vind ik nu belangrijk? Wil ik wel door met m’n baan? Hoe gaat mijn partner hiermee om? Wie begrijpt mijn angst? Hoe ga ik om met mijn vrienden en familie? Wordt het niet tijd om echt aan mijn verlangen toe te geven, maar hoe? Heeft het nog wel zin om met iets nieuws te beginnen?’ En last but not least: ‘Hoe ga ik om met die paradox van angst en ‘gewoon leven’?’

 

Opnieuw leren leven

Door reacties als ‘Ik kan morgen ook onder de tram lopen’, ‘Maar het gaat nu toch weer goed met je?’, ‘Je moet wel positief blijven hoor!’ en ‘Wat ben jij sterk!’ kun je je eenzaam en niet begrepen voelen. Naast de fysieke kwetsbaarheid krijg je bij kanker ook mentaal veel voor je kiezen. Leven na kanker gaat over opnieuw leren leven, over levenskunst. Dat vraagt veel van je. Daar heb je tijd voor nodig, iemand die met aandacht naar je luistert. En die je diepste angsten, maar ook je dromen en verlangens, serieus neemt. Ze niet wegwimpelt, maar met je in gesprek gaat, je helpt om zelf je wenkend perspectief opnieuw vorm te geven.